islampattana.pantown.com : อิสลามพัฒนา
[ลูกบ้านSignIn][เจ้าบ้านSignIn]
โรงเรียนอิสลามพัฒนา จังหวัดภูเก็ต
สมเด็จพระเทพฯ เสด็จฯเยี่ยม
แก่นแท้ของความสามัคคี
โรคภายในกับยาเสพติด
ลักษณะของผู้นำตามแบบรอซูล
มัสยิดในอดีตกับปัจจุบัน
การมุบัซเซ็ร
มั๊วะยีซาต
นี่คือแนวทางของเรา
หัวใจที่หลงลืมพระเจ้า
แด่เยาวชน
ความรักต่อพระเจ้าคือกุญแจไขปัญหาทั้งมวล
ยืนหยัดความรักซึ่งกันและกัน
หนังสือลำนำนาซีดอิสลาม
ยืนหยัดความรัก
ความยิ่งใหญ่ของการละหมาด
เพื่อเตือนความจำสำหรับลูกๆ ของฉัน
อ้อยที่ที่ไมหวาน
ฝากข่าวประชาสัมพันธ์
ตลาดซื้อขายแลกเปลี่ยน
MAWADDAH
ภาพโรงเรียน
ห้องสนทนา
khutbah idil fitri
อาวุธที่ทรงพลัง
การศึกษาที่ผิดพลาด
มาดูรูปนี้
มูลนิธิเพื่อภราดรภาพ
ซายะ
เอกซ์โปรที่สตูล
ห้องภาพ




[70610]


muslimthairadio

   วิธีนี้มันผิดพลาด

วิธีการอิสลามศึกษาในสมัยนี้
วิธีการศึกษาอิสลามในสมัยนี้มันผิดพลาด พวกเขาได้รับวิชาความรู้อย่างจำกัด หรือว่าน้อยมาก วิชาความรู้ที่จะได้มาก็ที่สถานที่ศึกษาหรือว่าที่โรงเรียน ทั้งๆที่ว่าที่โรงเรียนจะมีวิชาความรู้ทฏษฎีเพียงอย่างเดียว ไม่ใช่วิชาความรู้ทางการปฎิบัติ
เพื่อเป็นแนวทางการดำเนินชีวิตของมนุษย์
นี่แหละผลจากระบบการศึกษาที่ผิดพลาดและไม่ระมัดระวัง(ในการวางระบบการศึกษา) โดยที่นอกโรงเรียนนั้นไม่ได้รับปริญญาหรือประกาษณีบัตรต่างๆ ส่วนมากแล้วจะยอมเรียนในสถานที่ต่างๆ ที่มีคนสอนอย่างเป็นทางการ ถ้าไม่มีก็ไม่เรียน ทั้ง ๆที่วิชาความรู้มันยังมีอีกมากมายที่อยู่นอกสถาบันการศึกษาต่าง ๆ เพราะว่าวิชาการในสถาบัญการศึกษานั้นมันน้อยมาก การที่เราเรียนจากการมองการฝังและอีกหลายวิธีนั้น มันก็จะไม่ได้อะไร ถ้าหากเราไปดูชีวิตการเป็นอยู่ของชาวประมงค์ แล้วเราก็มองอย่างผ่าน ๆ เราก็จะไม่ได้วิชาความรู้จากพวกเขา เรามองภูเขาป่าต่าง ๆ ถ้าหากเรามองอย่างผิวเผินมองแบบผ่านๆ เราก็ไม่ได้อะไร จากสิ่งที่เราเห็น เพราะสถานที่ต่างๆ ที่เราไปนั้นไปเพื่อสนุก ๆไม่ใช่เพื่อจะรู้หรือเพื่อจะศึกษาการเป็นอยู่ของสิ่งดังกล่าว
เราไปแบบเสียเวลา ปล่อยให้เวลามันผ่านไปแค่นั้นเอง โดยไม่ได้ประโยชย์อะไรเลย บางครั้งเราไปแบบคนมีความทุกข์ ไปแบบคนอกหัก ไปปล่อยอารมณ์ ฉะนั้นเราก็จะไม่ได้รับประโยชน์อะไรเลยกับสิ่งที่เราเห็น

เช่นเดียวกันเวลาเราไปตามทุ่งนา ไปตามชนบท เห็นต้นข้าวที่สวยเย็นตานั้น เราก็ไม่ได้อะไรจากที่เรามอง
เราได้แค่มองทางสายตาเราไม่ได้ใช้สติปัญญาจนกระทั่งเราได้ความรู้จากมัน
เราไม่ได้คิดอะไรเลยกับสิ่งที่เรามอง สติปัญญาเราไม่ได้ทำงาน เราก็ไม่ได้บทเรียนไม่ได้ความรู้จากสิ่งที่มอง
เราไปในหมู่บ้านไปในตลาดไปในเมืองนั้น เรามองอย่างเดียวโดยไม่ใช้สมองของเราเลย
อย่างไรหรือชีวิตความเป็นอยู่ของเขา คนที่อยู่ตามหมู่บ้าน
คนที่เป็นชาวนาเป็นชาวประมงค์ คนที่อยู่ในตลาดอยู่ในเมือง
บางทีวัฒนธรรมของพวกเขาแน่นอนแต่งต่างกัน ทำไมถึงไม่เหมือนกัน แน่นอนมันจะมีคำตอบหากเราใช้สมอง
ถ้าหากเราไปเพื่อสนุก ๆ เพื่อจะมองเห็นเมืองต่างๆ นั้นอย่างเดียว
ความลับของชีวิตการเป็นอยู่ของเขาเราก็จะมองไม่เห็น
ว่าคนชาวบ้านเป็นอย่างไร ชาวประมงค์เป็นอย่างไรชาวนาเป็นอย่างไร
ถ้าหากเรามองด้วยสติปัญญาเราจะได้วิชาความรู้อย่างมาก และบทเรียนอย่างมากจากชีวิตการเป็นอยู่ของพวกเขา
เช่นนั้นแหละระบบการศึกษาที่นำเสนอมาแค่เพียงอย่างเดียวแค่กินเงินเดือน แค่นั้น เราจะไม่ได้อะไรเลย
สิ่งใดก็แล้วแต่ที่มันไม่เกี่ยวของกับการกินเงินเดือนของเรา เราก็จะมองแบบเฉย ๆ ไม่รู้ไม่ชี้
วิชาแบบนี้(คือมองทะเลแล้วนึกถึงพระเจ้า)มันไม่มีในหลักสูตรการเรียนในปัจจุบัน
ถ้าหากมีการสอบสิ่งดังกล่าวไม่ได้เข้าในหลักสูตร ไม่ได้เข้าในการสอบเลย
สิ่งที่สำคัญคือสิ่งที่เราเรียนมาและที่จะสอบแค่นั้นเอง
ใครก็แล้วแต่ที่สอบผ่านก็จะได้รับประกาษณีบัตร