การตัดแต่งครีบปลาเสือตอ
   ทำไมต้องไปตัดตกแต่งครีบของมัน?
ปลาเสือตอ เป็นปลากินเนื้อ หรือปลาล่าเหยื่อชนิดหนึ่งครับ ในธรรมชาติแล้ว มันจะกินลูกปลาเล็กๆ กุ้งฝอย และสัตว์น้ำขนาดเล็กที่ยังมีชีวิตอยู่เป็นอาหาร วิธีการก็คือ หลบซ่อนตัวเองให้เข้ากับสภาพแวดล้อมเพื่อซุ่มรอดักเหยื่อโชคร้ายที่ผ่านเข้ามา โดยจะชอบหลบตามตอไม้ใหญ่ๆ หรือต้นไม้จมน้ำ หรือซอกหลืบหินต่างๆ จึงเป็นที่มาของชื่อ ปลาเสือตอ นั่นเองครับ โดยปกติปลาเสือตอจะไม่ว่ายไปทั่วเพื่อไล่หาจับเหยื่อนะครับ มันถนัดในการซุ่มโจมตีมากกว่า จะมีบางครั้งที่ต้องการย้ายที่ซ่อน หรือหาแหล่งอาหารใหม่ หรือการผสมพันธุ์วางไข่นั่นแหละครับ จึงจะว่ายออกมา และอาจหากินนอกที่ซ่อนบ้างครั้งคราว ดังนั้น ปลาเสือตอจึงมีพฤติกรรมที่ก้าวร้าว หวงถิ่นที่ซ่อนดักเหยื่อของตัวเองมากๆครับ มันก็ไม่แปลกครับ เพราะนี่คือแหล่งทำมาหากินของมัน ซึ่งมันไม่จำเป็นต้องแบ่งให้กับใคร ดังนั้น เมื่อมีปลาใหญ่อื่นๆ หรือปลาเสือตอด้วยกันเองเข้ามา มันจะพยายามขับไล่ออกไปอย่างสุดความสามารถเสมอ ซึ่งแน่นอน วิธีการก็คือ การฉกกัด ด้วยริมฝีปากที่ยืดหดได้ อย่างรุนแรง ประกอบกับฟันซี่เล็กๆในปาก จะสร้างบาดแผลให้กับปลาอื่นได้ไม่ยากนักครับ
เมื่อนำปลาเสือตอมาเลี้ยงรวมกันหลายๆตัวในตู้ปลาบ่อปลา พฤติกรรมดังกล่าวนี้ ก็ยังคงไม่หายไปไหนครับ อาจจะลดลงบ้าง จากการให้อาหารจนปลาอิ่มเสมอๆ คุ้นเคยกับการรอขออาหารจากคน โดยไม่จำเป็นต้องซุ่มดักเหยื่อ หรือจากการเลี้ยงในตู้โล่งๆ ไม่มีที่ซ่อนให้เกิดการจองที่หวงที่ของปลาหัวโจกก็ตามที แต่ก็ยังมีปลาบางตัว ที่มีนิสัยดุร้าย แสดงความเป็นผู้นำ และหวงแหล่งอาหาร ตลอดจนมุมตู้ หรือที่ทางในตู้ใดๆก็ตาม คอยไล่กัดปลาตัวอื่นอยู่เสมอ ซึ่งอาจจะชัดเจนขึ้น ถ้าผู้เลี้ยง ชอบแต่งตู้ หรือหาขอนไม้ตอไม้ไปใส่ ก็ยิ่งจะทำให้เกิดพฤติกรรมดุร้าย หวงที่ ได้อย่างชัดเจนขึ้น ผลของการกัดกันอย่างรุนแรง ทำให้เกิดการบาดเจ็บยอดนิยมขึ้นมานั่นเอง เช่น เกล็ดหลุดกระจาย และที่สำคัญที่สุดคือ ครีบหางแตกเป็นริ้วๆนั่นเองครับ มากน้อยขึ้นกับความรุนแรง ขนาดปลา และจำนวนครั้งของการกัด เชื่อว่าทุกท่านที่เคย หรือกำลังเลี้ยงปลาเสือตออยู่ โดยเฉพาะปลาขนาดใหญ่ ในที่ไม่กว้างขวางนัก ย่อมเจอปัญหาเช่นนี้แน่นอนครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [23 ส.ค. 52 22:51] ( IP A:58.9.140.233 X: )
Add to Facebook  Add to Twitter  Add to Multiply  Add to Google  Add to Blogger  Add to Live
ความคิดเห็นที่ 1
   ลักษณะของครีบหางที่แตก
ปลาเสือตอที่โดนกัดที่ครีบหางนั้น ส่วนใหญ่หรือ จะไม่ก่อให้เกิดก้านครีบหัก หรือหางขาดในแนวตัดก้านครีบนะครับ เพราะก้านครีบปลาเสือตอนั้น แข็งและเหนียวมากๆไม่เปราะบางเหมือนปลาอโรวาน่า ยิ่งปลาโตยิ่งเหนียวครับ แต่การบาดเจ็บเสียหายของครีบหาง จะเป็นในลักษณะการแตกเป็นริ้วๆเสียแทบทั้งหมด โดยจะแตกในแนวเดียวกันกับก้านครีบครับ หรือพูดง่ายๆคือเยื่อที่ยึดระหว่างก้านครีบหางฉีกขาด ทำให้ก้านครีบแยกออกจากกัน มองเห็นหางขาดเป็นริ้วๆ ซี่ๆนั่นเองตามรูป ลักษณะของก้านครีบที่แตกนั้น ครั้งแรกๆ ก็จะสามารถเชื่อมติดกันได้เอง จากการซ่อมแซมเนื้อเยื่อครีบของตัวปลาเอง แต่นานๆเข้า หลายครั้งเข้า โดนกัดซ้ำๆที่เดียวกันบ่อยๆ เชื่อมกันแล้ว ก็โดนกัดแตกอีก บ่อยๆนานๆเข้า เนื้อเยื่อบริเวณนั้น ก็จะกลายเป็นเนื้อตาย คือ ไม่มีการเจริญของเซลใหม่ขึ้นมาอีก เป็นผลให้ก้านครีบดังกล่าวแยกออกจากกันถาวร ไม่สามารถเชื่อมกันเองโดยธรรมชาติได้อีกครับ
ลักษณะที่สอง ก็คือ เกิดการหักของก้านครีบเกิดขึ้น ลักษณะนี้ ส่วนใหญ่มักเกิดจากการกัดกันเองที่รุนแรง ในแนวที่พอเหมาะพอดีจนทำให้ก้านครีบหักได้ เกิดจากการกัดของปลาใหญ่กับปลาเล็ก หรือปลาที่มีขนาดต่างกันมากๆ หรือเกิดจากการกัดจากปลาชนิดอื่น และที่พบบ่อย คือการป่วยเป็นโรค เช่น หางเปื่อย จนกุดจากแบคทีเรียครับ ในกรณีนี้ นานๆเข้า หรือบ่อยครั้ง ก็เหมือนในกรณีแรก แต่จะร้ายแรงกว่า ก็คือ ก้านครีบหางจะไม่สามารถงอกยาวออกมาได้อีก หรือถ้าจะงอก ก็ใช้เวลานานมากกว่าการเชื่อมกันของเยื่อครีบบางๆเหมือนในกรณีแรกครับ เพราะต้องมีการสร้างกระดูกแข็งใหม่ขึ้นมาทดแทน และถ้าร้ายแรงกว่านั้น ก้านครีบใหม่ที่งอกขึ้นมา จากบาดแผลที่ไม่เรียบ บาดแผลที่เละมากๆ ก้านครีบใหม่จะงอกยาวออกมาแบบไม่ตรง คดไปมา ซ้ายบ้างขวาบ้าง เป็นต้น ในทิศทางที่แยกออกจากกันมากๆ หรือคดมากๆ ปลาจะไม่สามารถสร้างเยื่อครีบขึ้นมาเชื่อมระหว่างก้านครีบที่อยู่ติดกันสองอันได้ เพราะระยะหางที่ผิดปกติออกไปมากๆดังรูปครับ เป็นผลทำให้ ปลาหางดูแหว่งๆหงิกๆ ไม่สวยงามเป็นอย่างยิ่ง แย่กว่าในกรณีแรกเสียอีก ดังนั้น สำหรับปลาเสือตอบางชนิดบางตัว ซึ่งเป็นปลาหายาก มีค่าควรเมือง แต่ดันมามีตำหนิแบบนี้ เจ้าของ หรือผู้ที่อยากได้เป็นเจ้าของย่อมไม่สบายใจเวลามองมัน หรือ ลังเลที่จะเอามาเป็นเจ้าของแน่นอน แต่โชคยังดี ที่เรามีวิธีการแก้ไขครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [23 ส.ค. 52 23:40] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 2
   วิธีการตัดตกแต่งครีบหางของปลาที่เสียหาย
ดังที่ทราบไปแล้วข้างต้น ถึงสาเหตุและความจำเป็นในการตัดตกแต่งครีบหางปลาเสือตอ ซึ่งแบ่งเป็นสองกรณีด้วยกัน วิธีการแตกต่างกันเล็กน้อยครับ เรามาดูกันดีกว่าครับ
ก่อนอื่นคือการเตรียมตัวและเตรียมปลาก่อนทำการตัดครีบ ก็ไม่มีอะไรมากครับอย่างแรกก็ อดอาหารปลา ไม่ต่ำกว่า 30 ชั่วโมง หรือทำการแยกปลาออกจากที่เลี้ยงเดิม ถ้ามีการกัดกันรุนแรงตลอดเวลา การอดอาหารปลานั้นจะทำให้ปลาบอบช้ำภายในน้อยลงเวลาทำการตัดครีบครับ ต่อไปก็เตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม ดังที่จะกล่าวต่อไป การเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม หยิบฉวยได้ง่าย จะทำให้การปฏิบัติการง่าย และมีความผิดพลาดอันตรายกับปลาน้อยลงครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [23 ส.ค. 52 23:43] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 3
   อุปกรณ์ที่ใช้มีดังนี้ครับ
1. สำคัญที่สุดคือ กรรไกรผ่าตัดปลายแหลม หรือถ้าหาไม่ได้ ก็ให้ใช้กรรไกรปลายแหลมที่คมๆที่สุดเท่าที่จะหาได้ละกันครับ
2. มีดผ่าตัดพร้อมใบมีด ถ้าหาไม่ได้ก็ใช้ใบมีดโกนติดด้ามก็ยังได้
3. แอลกอฮอลล้างแผล และสำลีเช็ดแผล
4. ยาม่วง(เยนเชียลไวโอเลต) หรือ เบตาดีน หรือยาเหลือง(อคริฟลาวิน) หรือยาแดงก็ยังได้
5. แผ่นโฟมหนาๆ ทำเป็นเขียง พร้อมปูด้วยผ้าขนหนูชุบน้ำชุ่มๆ
6. โต๊ะปฏิบัติงานเตี้ยๆ กว้างพอดีที่จะวางปลาและอุปกรณ์
7. ลูกมือสักคน คอยช่วยเหลือเวลาสองมือของเราทำไม่ทัน
8. จัดเตรียมตู้พยาบาลปลาหลังผ่าตัดให้เรียบร้อย

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [23 ส.ค. 52 23:48] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 4
   วิธีการตัดตกแต่งครีบปลาเสือตอ
การตัดครีบปลาเสือตอ หรือการกระทำใดๆก็ตามกับปลาเสือตอโดยที่ต้องให้เสือตออยู่พ้นน้ำนั้น เราจะไม่ทำการวางยาสลบปลาแต่ประการใดนะครับ ไม่เหมือนกับอโรวาน่า เพราะเราสามารถใช้ผ้าขนหนูเปียกน้ำห่อตัวปลาให้นิ่งไว้ได้ และโดยเฉพาะกับปลาเสือตอเขมร (Datnioides pulcher) อันทรงคุณค่า จะมีนิสัยประจำสปีชีส์อย่างหนึ่งก็คือ เมื่อถูกจับพ้นน้ำ จะนิ่ง และไม่ดิ้น ตลอดจนกางครีบต่างๆออกเต็มที่ ง่ายต่อการตัด ส่วนเสือตออินโดนีเซียจากสุมาตรา (D. microlepis) จากปาปัวนิวกีนี (D. campbelli) และเสือตอลายเล็กจากแม่น้ำโขง (D. undecimradiatus) จะมีอาการดิ้นมากกว่าเสือตอเขมรอย่างเห็นได้ชัด พวกนี้ต้องจับให้นิ่งและระมัดระวังมากกว่านะครับ การดิ้นของเสือตอนั้น จะเป็นการดีดตัวเป็นจังหวะๆ แล้วก็นิ่ง แล้วก็ดีดตัวแรงๆอีก แบบนี้สลับกันไม่ ไม่ดิ้นแบบดุ๊กดิ๊กๆ หรือพุ่งตัวตลอดเวลา หรือ ดิ้นเป็นเจ้าเข้าอย่างเอาเป็นเอาตายครับ อีกทั้งเกล็ดปลาเสือตอ มีลักษณะเกล็ดละเอียดขนาดเล็ก ซึ่งจับดูแล้วจะสากมือ ซึ่งเรียกเกล็ดลักษณะนี้ว่า เป็นเกล็ดแบบ ทีนอยด์ (ctenoid) ดังนั้น การจับยืดปลาจึงทำได้ง่าย ไม่ลื่นหลุดเหมือนปลาชนิดอื่นๆอีกด้วยเช่นกันครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [23 ส.ค. 52 23:55] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 5
   การตัดตกแต่งครีบหางแบบแรก
ในขณะที่เราจับปลาขึ้นมาวางบนเขียงโฟมนั้น ให้ผู้ช่วย ใช้ผ้าขนหนูใหญ่พอที่จะห่อตัวปลาได้นิ่ง ชุบน้ำชุ่มๆ และห่อตัวปลาไว้ครับ การปิดตา จะช่วยให้ปลาสงบนิ่งได้มากขึ้นด้วย แต่ที่สำคัญคือ อย่าปิดเหงือจนมิดชิดเกินไปครับ ให้ปลาสามารถขยับเหงือกได้ และควรมีการรดน้ำบริเวณเหงือกปลาเรื่อยๆด้วยครับ ในขณะทำการตัด อย่าวางปลาไว้ในที่สูงนัก กันพลาดครับ เอาโต๊ะเตี้ยๆก็พอ ทำความสะอาดกรรไกร และมีดด้วยสำลีชุบแอลกอฮอลล้างแผลให้ทั่วด้วยนะครับ
แบบแรก คือแบบที่มีการแตกเป็นริ้ว และไม่สามารถเชื่อมกันเองได้ มีวิธีการทำอยู่สองแบบอีกเช่นกันครับคือ แบบแรก ด้วยการขูดเนื้อเยื่อตายบริเวณขอบก้านครีบที่ขาดออกจากกันทั้งสองด้าน ด้วยมีดผ่าตัด โดยทำการขูดเบาๆ หลายๆครั้ง ทั่วทั้งบริเวณก้านครีบ จากโคนที่เริ่มฉีกขาดไปจนสุดปลาย จนมองเห็นมีเลือดซึมออกมา วิธีการนี้ เป็นการขูดเอาเซลเนื้อเยื่อที่ตายทิ้งไป จนเหลือเซลเนื้อเยื่อด้านในที่พร้อมจะมีการแบ่งเซลสร้างเซลใหม่เนื้อเยื่อใหม่มาเชื่อมกันครีบทั้งสองให้ติดกันเหมือนเดิมครับ วิธีการนี้ ต้องขูดให้ทั่ว จนแน่ใจนะครับ ไม่งั้นอาจมีบางส่วนที่ไม่สามารถสร้างเนื้อเยื่อใหม่ได้ ซึ่งอาจเป็นผลให้ก้านครีบทั้งก้านไม่เชื่อมกันเลยก็เป็นได้ครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [23 ส.ค. 52 23:57] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 6
   ส่วนรูปแบบการตัดแบบที่สองคือ การตัดเป็นรูปตัว V ลองดูตามภาพนะครับ ก้านครีบสองก้านที่แตกแยกออกจากกัน จะมองเห็นเป็นรูปตัว V อยู่แล้วถูกป่าวครับ วิธีการนี้ เราก็แค่ตัด ตัว V ดังกล่าวให้ใหญ่ขึ้นเล็กน้อยไปในแนวเดียวกันกับตัว V เดิมนั่นเองครับ เป็นการตัดเอาเนื้อเยื่อส่วนที่ตายออกไปได้แน่นอน แต่มีข้อเสียคือ ทำได้ยากกว่าเพราะเราอาจจะต้องตัดผ่านแนวก้านครีบ และการงอกใหม่จะช้ากว่าแบบแรก เพราะต้องอาศัยการงอกของก้านครีบด้วยครับ แต่ความแน่นอนของการงอกใหม่จะมีสูงกว่าแบบแรก เรียกได้ว่าทำแล้ว ไม่ต้องทำซ้ำครับ จะเลือกทำแบบไหนแล้วแต่สถานการณ์ครับ ลองตัดสินใจดู ส่วนตัวผมแนะนำว่า แบบแรก ควรทำกับปลาโต เกิน 14 นิ้วหรือปลาที่มีอายุมาก ส่วนแบบที่สอง ควรทำกับปลาขนาดเล็กกว่าและอายุยังน้อยครับ เพราะพวกนี้สร้างครีบได้เร็วกว่ามากครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [23 ส.ค. 52 23:59] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 7
   การตัดตกแต่งครีบหางแบบที่สอง
การที่ก้านครีบแตกและคดไปคดมา แยกออกจากกันนั้น ไม่ว่าจะลึก หรือตื้นจากขอบหางเดิมแค่ไหนก็ตาม เราจะทำการตัดส่วนที่คดงอดังกล่าวทิ้งไปจนหมด ตามแนวขวางก้านครีบเลยครับ ดูรูปประกอบ การตัดนั้น เราจะตัดเฉพาะส่วนหางที่มีก้านครีบหางคด ส่วนพื้นที่ของครีบหางที่ไม่มีก้านครีบหางคดเราจะคงอยู่ไว้เหมือนเดิม หรือในกรณีที่ก้านครีบหางงอกมาคดๆหมดทั้งแนว เราก็ตัดทิ้งออกหมดทั้งแนวเช่นกันครับ วิธีการง่ายๆก็คือ ใช้กรรไกรคมๆ อันนี้ย้ำว่าต้องคม และขนาดเหมาะสมกับตัวปลาด้วยครับ ยิ่งปลาใหญ่ก้านครีบยิ่งแข็งและเหนียวมาก ยิ่งต้องใช้กรรไกรที่ใหญ่ แข็งแรง และคมมากขึ้นนะครับ ให้ผู้ช่วยยึดตัวปลาให้นิ่ง ส่วนเราผู้ตัด ก็จับครีบหางให้กางออกและอยู่ในต่ำแหน่งที่สะดวกต่อการตัด จากนั้นก็ทำการตัดเลยครับ มือต้องนิ่ง แข็งแรง และตัดโดยการขยับกรรไกรครั้งเดียว จะได้แผลที่เรียบครับ อย่าขยับกรรไกรหลายครั้ง แผลจะไม่เรียบ เป็นผลทำให้การงอกของก้านครีบคดอีกตามเคย ตำแหน่งที่ตัด คือ ส่วนก้านครีบที่เหนือจุดที่คดเข้ามาสักประมาณ 2 มิลลิเมตรครับ ถ้าแผลการตัดสั้นๆ เราจะตัดเป็นแนวตรงเลยก็ได้ แต่ถ้าต้องตัดทุกก้านตลอดแนวขอบครีบหาง เราต้องตัดเป็นแนวโค้ง ให้มองดูใกล้เคียงกับลักษณะปกติของครีบหางปลาเสือตอครับ จะช่วยให้การงอกเร็วขึ้น ไม่กินพื้นที่ส่วนดีของก้านครีบ หรือถ้าไม่ถนัดก็ตัดตรงไปเลย ง่ายดี แต่อาจจะไปกินส่วนที่ไม่เสียหายขาดไปด้วยทำให้การงอกช้าขึ้นมาอีกนิดครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [24 ส.ค. 52] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 8
   การดูแลรักษาปลาหลังจากการตัดแต่งครีบ
แน่นอนครับว่า ปลาที่โดนนำมาขึ้นเขียงในลักษณะนั้น ย่อมมีอาการบาดเจ็บเกิดขึ้นแน่นอน การบาดเจ็บที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็คือ ตรงบริเวณบาดแผลที่ถูกตัด ส่วนการบาดเจ็บอื่นๆที่อาจเกิดขึ้นได้ ก็เช่น การสูญเสียเมือกหุ้มตัวไปในระหว่างการจับ การบาดเจ็บจากการดิ้น กระทบกระแทกระหว่างเคลื่อนย้าย ทำให้เกล็ดหลุด หรือเป็นแผลอักเสบได้ทั้งภายในและภายนอก มากน้อย ขึ้นกับฝีมือประสบการณ์ของแต่ละท่านครับ ดังนั้น เราจึงต้องมีการดูแลหลังการตัดครีบที่ค่อนข้างดีกว่าปกติสักเล็กน้อยครับ ดังนั้น เราควรมีที่ทางไว้สำหรับพักปลาภายหลังจากการตัดครีบที่พร้อมก่อนครับ เราไม่ควรนำปลาที่อ่อนแอไปรวมในตู้เดิมให้ดูกัดซ้ำ และเครียดเปล่าๆครับ ควรจัดเตรียมตู้ใหม่ให้เหมาะสมกับขนาดของปลา อาจใช้กรองข้าง หรือกรองฟองน้ำก็ได้ น้ำที่ใช้ ก็ดูดจากตู้เก่ามาสัก 50 เปอร์เซนต์ และน้ำใหม่ที่ปราศจากคลอรีนสัก 50 เปอร์เซนต์ ให้อากาศแรงๆครับ เตรียมเอาไว้ก่อนเลยให้เรียบร้อย
อย่างแรกที่ต้องทำ ก็คือ หลังจากการตัดครีบไปสดๆร้อนๆ ให้ใช้สำลีชุบยาฆ่าเชื้อที่ได้กล่าวไว้ข้างต้นแล้ว ตัวใดก็ได้ ชุ่มๆ แล้วป้ายๆ ทาๆบริเวณแผลที่โดนตัดให้ทั่วครับ แล้วค่อยรีบจัดการปล่อยลงน้ำในตู้พยาบาลที่เราเตรียมไว้ ตอนนี้ปลาเราจะเต็มไปด้วยบาดแผล ซึ่งบาดแผลดังกล่าว จะง่ายต่อการเล่นงานจากแบคทีเรียและเชื้อรา วิธีการป้องกันก็คือ ต่อจากนั้น เราต้องใช้ยาปฏิชีวนะทั่วๆไปดังที่เคยแนะนำไปแล้วนะครับ เช่น เตทตร้าซัยคลิน ออกซีเตทตร้าซัยคลิน แอมม๊อกซี่ซิลิน ด๊อกซี่ซัยคลิน อิริโธมัยซิน กาน่ามัยซิน ออริโอมัยซิน ฯลฯ ซึ่งหาซื้อได้ง่ายๆตามร้านขายยาคน หรือไม่ก็ยาเหลืองญี่ปุ่น ยอดนิยม ตามร้านขายปลาทั่วไปครับ แช่ด้วยความเข้มข้น 20-30 มิลลิกรัม ต่อน้ำ 1 ลิตร (ppm) เพื่อป้องกันและรักษาการติดเชื้อแบคทีเรียแทรกซ้อนบริเวณแผล และควรใช้ ยา RoF anti Ich & Fungus ความเข้มข้น 1 ซีซี ต่อน้ำ 50 ลิตร เพื่อป้องกันการติดเชื้อราบริเวณลำตัวที่สูญเสียเมือกไปจากการจับด้วยครับ ใช้ร่วมกันกับยาปฏิชีวนะชนิดใดชนิดหนึ่งไปได้เลยครับ รักษาคุณภาพน้ำดีๆ เปลี่ยนน้ำและยา 30 เปอร์เซนต์ทุกๆ 2-3 วันด้วยครับ เพื่อคุณภาพน้ำที่ดี และตัวยาที่ใหม่ ออกฤทธิ์ได้เต็มที่เสมอ ส่วนอาหารนั้น ปลาอาจจะยังไม่กินในช่วง3-5 วันแรก ก็ให้อดไปก่อนครับ หลังจากนั้นอาจปล่อยปลาเหยื่อพวก ปลาทองเหยื่อ ปลาสอดเหยื่อ ปลาไนเหยื่อลงไปให้กินได้สักเล็กน้อยครับ ไม่แนะนำกุ้งฝอย และปลานิล เป็นอย่างยิ่งครับเพราะมันจะไปตอดแผลปลาเสือตอของเราได้

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [24 ส.ค. 52] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 9
   บาดแผลของครีบหางปลาที่โดนตัดจะเริ่มงอกให้เห็นชัดเจนเมื่อเวลาผ่านไปประมาณ 5-7 วัน ดังรูปครับ


รูปแสดงก้านครีบที่ค่อยๆงอกขึ้นมาใหม่ทั้งแบบตัดหางบางส่วน และตัดทั้งแผ่นหาง

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [24 ส.ค. 52] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 11
   ถ้ามาถึงขั้นตอนนี้ก็ไม่ต้องห่วงอะไรแล้ว รอหางงอกเต็มอย่างเดียวครับ สวยไม่สวยขึ้นกับฝีมือการตัด ช้าเร็วขึ้นกับอายุ ความสมบูรณ์ของปลา ตลอดจนการเลี้ยงดูของเราเองครับ แต่ทั้งนี้และทั้งนั้น ถ้าไม่จำเป็นแล้ว ก็ไม่ควรไปยุ่งอะไรกับมันเลยเป็นดีที่สุดครับ ยิ่งสำหรับมือใหม่หรือผู้ไร้ประสบการณ์แล้วยิ่งไม่ควรเป็นที่สุด ปลาบางตัว อาจมีการแตกของครีบหาง นิดๆหน่อยๆ ไม่ลึก ไม่น่าเกลียด แต่ไม่สามารถเชื่อมกันเองได้ ก็ปล่อยวางบ้างครับ อย่าไปเครียดวิตกจริตไร้สาระจนเกินไปนัก ปลาเพอเฟค ไม่มีโนโลกนะครับควรยอมรับความจริงข้อนี้ด้วยครับ


รูปแสดงก้านครีบหางปลาที่งอกขึ้นใหม่หลังจากการตัด 30 วัน

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [24 ส.ค. 52] ( IP A:58.9.140.233 X: )
ความคิดเห็นที่ 12
   มาถึงตอนท้ายของบทความอีกแล้ว บทความนี้ใช้เวลาเขียนประมาณ 5 ชั่วโมง เขียนๆหยุดๆ เล่นๆไปเรื่อยๆจนเสร็จ ยังไงก็ขอขอบคุณทุกท่านที่ติดตามหนังสือและบทความของ RoF มา ณ.ที่นี้อีกครั้งด้วยนะครับ ผิดพลาด อ่อนหัด ประการใด ก็ขออภัยไว้ด้วยครับ มีความสุขกับการเลี้ยงปลาให้มากๆนะครับ สวัสดีครับ
ชวิน ตันพิทยคุปต์

หมายเหตุ
บทความและรูปบางส่วนจากหนังสือ Aquabiz

รูปสุดท้าย ปลาในคห.11 ถ่ายวันนี้
ผ่านไปประมาณ 2 เดือนกว่าครับ

โดย: RoF (เจ้าบ้าน ) [24 ส.ค. 52] ( IP A:58.9.140.233 X: )

คลิกที่นี่เพื่อกลับหน้าบ้าน